Filmmaker Mike Flanagan werd op 20 mei 1978 geboren in het kuststadje Salem, Massachusetts. De plaatsnaam was misschien al een voorbode, want wie moet er niet meteen denken aan het fictieve ‘Salem’s Lot van Stephen King (al lag dat in Maine in plaats van Massachusetts).
Het echte Salem had ook een bewogen geschiedenis, zoals de oorspronkelijke bevolking (de Naumkeag) die aan het begin van de zeventiende eeuw zo goed als uitgeroeid werd door kolonisten en ziekten, of later die eeuw de beroemde heksenjachten. Hoewel Flanagan er niet lang woonde (het gezin verhuisde veel door zijn vaders werk bij de US Coast Guard), was het lang genoeg om een passie voor griezelverhalen te ontwikkelen.
Flanagan studeerde uiteindelijk af aan de Towson University in Maryland met een major in Electronic Media & Film en een minor in Theater. Tijdens zijn studie maakte hij zijn eerste speelfilm, Makebelieve (2000) en de korte film Still Life (2001). Kort na zijn afstuderen maakte Flanagan de speelfilm Ghosts of Hamilton Street (2003), die hij samen met Dave Foster had geschreven, met lokale acteurs en een bescheiden budget van $ 25.000. Hij stuurde de film naar verschillende festivals en sleepte maar liefst vijf prijzen in de wacht.
In 2006 maakte Flanagan de korte film Oculus: Chapter 3 – The Man with the Plan, over The Lasser Glass, een spiegel met vervelende eigenschappen. Het was oorspronkelijk de bedoeling om een serie korte films te maken, vandaar de wonderlijke titel, maar Flanagan kreeg de financiering niet rond. Hij koos ervoor om alleen het ‘hoofdstuk’ dat een backstory bevatte te maken (kosten: slechts $ 1.500) en gebruikte dat om zijn horror-regietalent te demonstreren – en met succes: ook met deze film gooide hij hoge ogen op filmfestivals, en producenten toonden interesse in het uitwerken van het concept tot een volwaardige speelfilm. Later zou de Lasser Glass als easter egg in meerdere van zijn producties terugkeren (voor alle Lasser Glass‑cameo’s, klik hier).
Die speelfilm zou nog even op zich laten wachten, want in 2011 kwam de microbudgetfilm Absentia uit, die Flanagans doorbraak zou betekenen: hij won er maar liefst veertien prijzen mee. Tijdens de productie van Absentia kreeg Flanagan een korte relatie met Courtney Bell, die de rol van Tricia speelt. In oktober 2010 werd hun zoon Rigby geboren.
In 2013 nam Flanagan de film Before I Wake op, die door distributieproblemen jarenlang op de plank bleef liggen. De jonge versie van hoofdpersonage Cody wordt gespeeld door Rigby.
Dankzij het succes van Absentia kreeg Flanagan de kans om ook Oculus (2013) als speelfilm te maken. Hij besloot Kate Siegel – die eerder auditie bij hem had gedaan voor een film die uiteindelijk nooit gemaakt zou worden – te vragen voor de (kleine) rol van Marisol. Toen Oculus eenmaal uitkwam bracht dat Flanagan definitief in de mainstream, en ook de kleine rol van Siegel had grote gevolgen: de vonk tussen Siegel en Flanagan was overgeslagen. Vanaf dat moment vormden ze zowel creatief als privé een koppel.
Siegel en Flanagan schreven samen het script voor Hush, die in 2016 uitkwam en goed werd ontvangen. Dat jaar was een druk jaar voor hen: ze trouwden begin dat jaar, en naast Hush werd ook Before I Wake eindelijk uitgebracht. Kennelijk had het allemaal zo moeten zijn, want dat jaar kregen Flanagan en Siegel ook nog hun eerste kind, zoon Cody. Correct: dezelfde naam als de hoofdpersoon in Before I Wake, waarvan de jongere versie werd gespeeld door Flanagans eerste zoon, Rigby.
Twee jaar later, in december 2018, kregen ze dochter Theodora – dezelfde naam als die van Kate’s personage in de hitserie The Haunting of Hill House, die twee maanden eerder was uitgekomen op Netflix.
In de jaren erna kwam elk najaar een Flanagan-serie uit op Netflix: in 2020 The Haunting of Bly Manor, dat iets minder hoog werd gewaardeerd maar nog steeds heel succesvol was, in 2021 Midnight Mass, in 2022 The Midnight Club, dat na één seizoen helaas gecanceld werd door tegenvallende kritieken, en in 2023 The Fall of the House of Usher dat weer een enorme hit was.
Datzelfde jaar werd bekend dat Flanagan en Intrepid Pictures, het productiehuis dat Flanagans films en series produceert, Netflix verlieten en overstapten naar Amazon, waar ze een meerjarig contract tekenden.
Intussen bouwde Flanagan ook een sterke reputatie op als verfilmer van Stephen King‑boeken. Kings verhalen staan erom bekend dat ze lastig te verfilmen zijn: hij beschrijft veel onderstromen, nuances en gevoelens die niet makkelijk in beelden te vangen zijn. Toch weet Flanagan de essentie aardig goed te raken, en dat komt waarschijnlijk omdat hij van kindsafaan al groot King-fan is. Dat respect zie je terug in Gerald’s Game (2017), Doctor Sleep (2019) en The Life of Chuck (2024). Op dit moment werkt hij aan de serie Carrie, gebaseerd op Kings eerste boek (waar overigens een bijzonder verhaal achter zit, dat je kunt lezen in De totstandkoming van Kings eerste boek: Carrie). De serie komt naar verwachting uit in het najaar van 2026.
Flanagan staat ook bekend om zijn trouw aan zijn castleden. Dat begon al met zijn studiemaatje Scott Graham, die rollen speelde in Ghosts of Hamilton Street, Oculus: Chapter 3 – The Man with the Plan, Absentia en Oculus. Inmiddels zijn er maar liefst 32 acteurs die Flanagan twee keer of vaker heeft gecast in zijn films of series – en daarbij staat Kate Siegel vanzelfsprekend bovenaan.
Een overzicht van alle terugkerende acteurs
Een overzicht van alle films en series van Mike Flanagan
