Regie: Can Evrenol
Een groep agenten reageert op een noodoproep, en komt terecht in een afgelegen en verlaten politiebureau. Daar belanden ze in een nachtmerrieachtige onderwereld, waar blijkt dat de werkelijkheid misschien wel heel anders in elkaar steekt dan ze dachten.
Ik had nog nooit een Turkse horrorfilm gezien, en had geen idee wat ik ervan moest verwachten. De eerste scènes van de film zetten me ook flink op het verkeerde been, omdat er een beeld wordt geschetst van een uitgesproken, bijna clichématige machocultuur met grove uitspraken en haantjesgedrag. De film is veel verfijnder en complexer dan dat, soms bijna op het filosofische af.
De verhaallijn, die vlot wordt ingezet, is goed uitgebalanceerd. Baskın – wat zoveel betekent als ‘inval’ – was in 2015 het speelfilmdebuut van Can Evrenol, die ook het verhaal schreef. Er is flink wat gore te zien in zijn versie van de hel, die duidelijk geïnspireerd is door Griekse mythologie en Dante’s Inferno.
De grotendeels onervaren cast speelt verrassend sterk – een compliment voor Evrenols regie. Het meest bijzondere is het verhaal achter de opper-cultfiguur, Baba (vader). Evrenol was op zoek naar iemand met een opvallend uiterlijk voor de rol. Via een foto werd Mehmet Cerrahoglu aan hem voorgesteld, die op dat moment werkzaam was als parkeerwachter en geen enkele acteerervaring had. Cerrahoglu, die lijdt aan een zeldzame huidafwijking, werd direct gekozen. En het was een gouden greep, niet alleen qua uiterlijk: Cerrahoglu’s Baba is griezelig bedachtzaam, zelfs bijna teder, terwijl hij de mooiste dingen zegt en de meest verschrikkelijke dingen doet.
Ja, er is veel gore te zien, maar de échte horror zit in de vervreemding: het zijn niet alleen de personages die niet meer weten waar, wanneer of hoe ze zijn – ook als kijker word je meegezogen in de bizarre trip, tot de onverwachte twist aan het eind aan toe.
PS: tijdens de research voor dit stukje kwam ik erachter dat er een levendige Turkse horrorfilmcultuur bestaat. Ik ben benieuwd!
Deze film op IMDb
Onder de trailer kun je wat weetjes vinden
Het budget voor de film, die meerdere prijzen won, was zo’n driehonderdduizend euro – een heel bescheiden budget.
De productie bestond uit 28 nachtopnames in Istanbul, zonder één enkele dagopname. De pre-productie nam één maand in beslag en de post‑productie twee maanden.
De film heeft inmiddels een cultstatus bereikt onder horrorfans, en staat in verschillende top-lijstjes. Chris Alexander van de horror-website Shock Till You Drop noemde Baskın zelfs “one of the best horror films of the decade”.
Mehmet Cerrahoglu’s angstaanjagende uiterlijk in de film is 100% het zijne, zonder make‑up of protheses. Regisseur Evrenol vertelde later dat Cerrahoglu ook grote invloed heeft gehad op artistieke beslissingen over de set en zijn personage Baba, terwijl hij geen enkele ervaring had met kunst.
In 2013 maakte Evrenol Baskın als korte film, met grotendeels dezelfde acteurs als in de latere speelfilm. Die korte film werd zó goed ontvangen op verschillende filmfestivals dat werd besloten er een speelfilm van te maken. De korte film is hieronder te zien.
