The Village (2004)

Regie: M. Night Shyamalan

Er was eens een mooi, blind meisje dat Ivy heette en in een lieflijk dorpje middenin de natuur woonde. Het was een afgelegen klein dorp, er woonden misschien twintig mensen, waaronder Lucius Hunt aan wie ze haar hart had verpand. Ivy woonde met haar oudere zuster bij haar moeder en vader, de meest wijze man van het dorp die de dorpelingen altijd goede raad gaf en ze geruststelde – en dat was nodig, omdat er soms raadselachtige dingen in het dorp gebeurden. Eindelijk was het zover: Lucius en Ivy verklaarden elkaar de liefde, maar toen sloeg het noodlot toe. Ivy trok als Geelkapje het gevaarlijke bos in op een queeste om haar geliefde te redden van de dood – maar waar leidt die queeste haar heen en waarom werd juist zij op pad gestuurd?

In het lieflijke dorpje wonen allemaal goed uitgewerkte personages met hun eigen verhaal en onderlinge dynamiek. William Hurt, een uitstekend acteur maar eeuwig braaf en bedachtzaam, is een prima keuze voor de rol van dorpsvader Edward Walker, die een leidende geruststellende functie heeft met zijn vrouw Tabitha aan zijn zijde (een bijna onherkenbare Jayne Atkinson, die normaalgesproken gecast wordt in sterke rollen zoals die van Catherine Durant in House of Cards). Het stel heeft twee mooie dochters: Kitty, de oudste (Judy Greer) is impulsief en extravert en de jongste, Ivy, is blind en intelligent. De Lucius van Joaquin Phoenix is een zwijgzame denker met een groot gevoelsleven die, zoals het een echte protagonist betaamt, het onzichtbare kwaad – waar Walker steeds voor waarschuwt en waar allerlei regels en rituelen omheen zijn gebouwd – wil bestrijden. Zijn moeder, weduwe Alice Hunt, wordt mooi sober gespeeld door Sigourney Weaver. Dan is er nog de zwakzinnige Noah (een prachtige rol van Adrien Brody) die zware situaties licht maakt, maar uiteindelijk een belangrijke factor is in de verhaallijn.

De rol van jongste dochter Ivy was de eerste hoofdrol voor Bryce Dallas Howard, de toen pas 23-jarige dochter van regisseur Ron Howard – en ze is glansrijk geslaagd. Zo moet Shyamalan er ook over gedacht hebben aangezien hij haar de hoofdrol gaf in zijn volgende film, Lady in the Water.

De film is evenwichtig en zorgvuldig opgebouwd. De dialogen zijn mooi en genuanceerd, met als hoogtepunt de monoloog van Lucius als hij eindelijk tegen Ivy zegt wat hij te zeggen heeft. De muziek van Shyamalans vaste componist James Newton Howard sluit zoals altijd naadloos aan op Shyamalans schepping van een fantasiewereld (soms wat sentimenteel, maar dat hóórt ook bij een sprookjeswereld) en werd genomineerd voor een Oscar.

Ook deze film werd geschreven, geregisseerd en geproduceerd door Shyamalan zelf. De films die hij zelf geschreven heeft hebben altijd een aantal dingen gemeen, behalve zijn grenzeloze en originele fantasie: hij is altijd in een cameo te zien (in The Village is hij Jay*, de beveiliger die de krant zit te lezen. Je kunt hem zien in het glas van het deurtje als beveiliger Kevin het medicijnkastje opendoet), hij heeft een grote compassie voor de underdog die zich bijvoorbeeld uit in het vertalen van iemands beperking naar een superkracht (in dit geval blijkt de blinde Ivy meer te kunnen zien dan de anderen) en een duidelijke boodschap. The Village is Shyamalans antwoord op het cynisme van nu: de behoefte te vluchten in een naïeve wereld waar alles nog veilig en overzichtelijk is, zowel in het verhaal als door het kijken naar de film.

Wrang genoeg is het datzelfde cynisme dat de film heel uiteenlopende kritieken opleverde, naast een verkeerde marketingstrategie (de film werd aangeprezen als horrorfilm zoals je ook kunt zien in de trailer hieronder, maar dat is het niet). Shyamalan doet hetzelfde als Edward Walker: hij creëert een mooiere wereld, waarin zinnetjes als deze niet als naïef of cliché worden afgedaan maar uit het hart komen en een ander hart raken:
She is led by love. The world moves for love. It kneels before it in awe.

Laat je cynisme even achter en geef je over aan Shyamalans romantische, raadselachtige en soms suikerzoete sprookjeswereld. Een wereld waar we stiekem allemaal soms een beetje naar verlangen.

*) Die naam komt vaker voor, maar dan anders gespeld: in de Eastrail 177-trilogie (Unbreakable, Split en Glass) heet zijn cameopersonage Jai.

Deze film op IMDb

Score Fay Per View
Wat is jouw score voor deze film?
[Totaal: 0 Gemiddeld: 0]

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.