Carrie (2013)

Kimberly Peirce, 2013

Carrie (Chloë Grace Moretz) is het enig kind van een godsdienstwaanzinnige alleenstaande moeder (Julianne Moore), die haar al bij haar geboorte beschouwt als de vleesgeworden zonde. Door haar extreem beschermde opvoeding is ze nogal wereldvreemd en schuw, waardoor ze gepest wordt op school. Gebeurtenissen stapelen zich steeds meer op en Carrie komt er bij toeval achter dat ze telekinetische krachten heeft die ze steeds moeilijker kan beheersen. Als ze voor het eerst ongesteld wordt, en compleet in paniek raakt omdat ze bloedt en niet weet waarom is dat de opmaat naar een (inmiddels wereldberoemde) climax.

Het gelijknamige boek waar de film op gebaseerd is, was het eerste boek van horror-grootmeester Stephen King uit 1974 – inmiddels 41 jaar geleden. Het heeft iets treurigs, en tegelijkertijd geruststellends dat pesten niet nieuw is, noch de geweldsexplosie die kan volgen op jarenlange vernederingen. Als je het boek leest, of de film kijkt kun je je helemaal voorstellen hoe Carrie zich moet voelen: voortdurend op haar hoede, geen vertrouwen in zichzelf of de mensen om zich heen, maar vooral gevangen. Dat ze telekinetische krachten blijkt te hebben verbaast je niet eens meer, aangezien ze geen enkele andere manier meer heeft om zich te uiten. Ze wordt zo getreiterd dat je helemaal met haar meeleeft als ze uiteindelijk losbreekt en wraak neemt op al haar kwelgeesten – inclusief haar moeder.

Het boek werd al snel na het uitkomen van het boek verfilmd, in 1976, onder regie van Brian DePalma met Piper Laurie als moeder Margaret. Carrie werd gespeeld door Sissy Spacek, voor wie de film haar doorbraak betekende. De film was een enorm succes: zowel Laurie als Spacek werd genomineerd voor een Oscar.

Ik had geen hoge verwachtingen van de nieuwe Carrie. Ik ben groot fan van Kings werk en ik weet dat zijn boeken lastig te verfilmen zijn – daarnaast evenaren remakes de originelen maar zelden. Ook is regisseur Kimberly Peirce een redelijke nieuwkomer, die zichzelf meer dan een decennium geleden op de kaart zette met Boys Don’t Cry, gevolgd door het matig ontvangen Stop-Loss in 2008. Niet echt genrefilms dus. Het resultaat is me best meegevallen, al biedt de film weinig nieuws, het is een respectvolle kopie van het origineel. De verschillen zitten ‘m vooral in het tempo en de intensiteit: waar DePalma’s versie meer betekenisvolle shots heeft en traag is (oudere films zijn overigens per definitie trager, probeer The Good, The Bad and The Ugly maar eens te kijken), zit er een enorme vaart in de versie van Peirce. Verder is het verhaal gemoderniseerd: het pesten breidt zich in de nieuwe versie uit met smartphones en social media, waardoor het verhaal meteen actueler is. Ook bevat de nieuwe versie minder gore, het is zelfs nauwelijks meer horror te noemen, maar daardoor wel weer toegankelijk voor een breder publiek.

Moretz (Kick-Ass) vond ik niet sterk gecast, ze trekt het grootste gedeelte van de film een pruillip met hondenoogjes terwijl Spaceks gezicht in het origineel gewoon ingetogen en vlak bleef, wat veel meer impact had. Julianne Moore als de grillige moeder Margaret was daarentegen wel weer op haar plek, met haar bleke gezicht dat afwisselend priemend hard, en dan weer warm en zacht kon zijn. Het meest was ik onder de indruk van het matige gebruik van muziek, soms bijna onderkoeld of zelfs afwezig, en van Gabriella Wilde, een boomlange blonde beauty die de rol van Sue speelt. Daar gaan we denk ik nog wel meer van horen. En, last but not least, de special effects waren weergaloos, met als hoogtepunt de crash waarbij het gezicht van Carries ergste vijand door de voorruit knalt.

Conclusie: het origineel blijft de beste versie, maar mede-King-fans kunnen deze film veilig kijken. Het is geen topfilm, maar zeker niet slecht.

Deze film op IMDb

Score Fay Per View
Wat is jouw score voor deze film?
[Totaal: 0 Gemiddeld: 0]

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.